Szpotawość kolan jest wadą, która przejawia się zewnętrznym wygięciem trzonów kości udowej i piszczelowej. Zauważyć możemy ją już od chwili narodzin, co spowodowane jest specyficznym ułożeniem dziecka w jamie macicy. Zazwyczaj nie jest to powód do zmartwień, ponieważ do 2. roku życia następuje samokorekcja. Co jednak, gdy problem po tym czasie nie ustępuje?

 

Diagnoza

Szpotowatość najłatwiej zidentyfikować poprzez niemożność złączenia kolan przy jednoczesnym zwarciu stóp. Diagnozę potwierdza wywiad lekarski oraz badanie radiologiczne. Stopień zaawansowania choroby oblicza się natomiast w stopniach bądź poprzez pomiar odległości miedzy kłykciami kolan. Jeżeli dolegliwość nie będzie leczona, może doprowadzić do poważnych zmian zwyrodnieniowych.

 

Źródło

Zanim jednak o leczeniu, spójrzmy na główne przyczyny nieustępującej szpotawości. Należy tu wspomnieć przede wszystkim o niedoborze witaminy D oraz nadwadze. Duże znaczenie ma również zbyt wcześnie rozpoczęta nauka chodzenia. Nie należy zapomnieć również o częstym siedzeniu ze skrzyżowanymi nogami oraz chorobie Blounta (piszczel szpotawa).

 

Leczenie

Rozwojowi omawianej dolegliwości możemy przeciwdziałać poprzez dbanie o odpowiednią dietę i ruchliwość dziecka. Powinniśmy także uważać, żeby nasze pociechy nie podejmowały nadmiernego wysiłku i unikały częstego siadania po turecku.

A gdy na profilaktykę jest już za późno, podstawowy sposób działania stanowią specjalnie przygotowane ćwiczenia korekcyjne. W obliczu bardziej zaawansowanych przypadków konieczne może być skorzystanie z aparatów ortopedycznych lub przeprowadzenie zabiegów operacyjnych.