Czy rodzice powinni się martwić, gdy ich pociechy regularnie obgryzają paznokcie? Oczywiście, ponieważ nawyk ten może wywołać wiele negatywnych konsekwencji. Dziś postanowiliśmy przyjrzeć się powyższemu problemowi nieco bliżej…

 

Źródło

…a zaczniemy od jego przyczyn. Najczęściej mówi się tu o poszukiwaniu zastępczego nawyku dla ssania kciuka oraz swoistym sposobie na walkę z nudą. Obgryzanie paznokci może świadczyć również o trudnościach natury psychologicznej lub emocjonalnej, z którymi malec nie jest sobie w stanie poradzić. Wywołać je mogą, np. kłopoty rodzinne (kłótnie / rozwód rodziców) oraz często zmiany otoczenia (przeprowadzki).

 

Konsekwencje

Spójrzmy teraz na skutki tego nawyku. Już na pierwszy rzut oka można dostrzec obniżenia walorów estetycznych dłoni, co jednak – prawdę mówiąc – stanowi zdecydowanie najmniejszy problem. Znacznie istotniejsze są konsekwencje natury zdrowotnej, do których zaliczyć możemy przede wszystkim:

• stałe uszkodzenie płytki paznokcia i zębów,
• dysfunkcje stawu skroniowo-żuchwowego,
• wady zgryzu,
• zwiększone ryzyko infekcji, stanów zapalnych jamy ustnej i zarażenia pasożytami (ręce nie zawsze są czyste).

 

Przeciwdziałanie

Wszelkie te dolegliwości doskonale podkreślają wagę problemu i motywują (a przynajmniej powinny) do podjęcia działań profilaktycznych. Co jednak może zrobić rodzić, żeby oduczyć smyka obgryzania pazurków? Podstawą jest zachowanie spokoju i delikatności, które pomogą uniknąć poczucia winy i spadku samooceny dziecka – wywołanych przez nawyk. W sklepach znaleźć możemy specjalne lakiery, które za sprawą nieprzyjemnego smaku skutecznie zniechęcają do wkładania palców do ust. Warto skorzystać także z piłeczek do ściskania oraz manikiuru.

 

Pamiętajmy, że w niektórych przypadkach  rozwiązanie problemu obgryzania paznokci wymaga pomocy specjalisty. Mowa tu o nawykach o podłożu psychologicznym lub emocjonalnym. W takich wypadkach należy udać się do psychologa/psychoterapeuty, który zidentyfikuje źródło problemu i przygotuje stosowaną terapię.