W poprzednim artykule przedstawiliśmy genezę i podstawy metody rehabilitacji opracowanej przez Vaclava Vojta. Dziś przyjrzymy się nieco bliżej jej działaniu i właściwemu przebiegowi.

 

Cel terapii

Metoda Vojty jest szczególnie skuteczna w walce z zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego, ale stosować ją można z powodzeniem również w obliczu wcześniactwa (gdy jest to wymagane) oraz choćby wad postawy. Do jej głównych zadań należy:

• odblokowanie naturalnych wzorców ruchowych,
• przeciwdziałanie neurologicznym zaburzeniom ruchowym,
• leczenie wad postawy,
• profilaktyka.

Powyższe cele realizowane są poprzez nacisk na określone punkty na ciele (zwane sferami stymulacji), które doprowadzają do pojawienia się odruchów motorycznych.

 

Przebieg

Dla powodzenia terapii niezwykle istotna jest postawa rodziców. Bez ich zaangażowania szanse na sukces w leczeniu są bowiem naprawdę niskie. Jest to szczególnie istotne ze względu na  fakt, że terapia – po otrzymaniu niezbędnych instrukcji i wskazówek – przebiega w domu małego pacjenta. Częstotliwość przedsięwzięcia to 4 – zazwyczaj kilkuminutowe – sesje dziennie.

Jak powinna wyglądać rehabilitacja? Najpierw należy ułożyć dziecko na przykrytym cienkim materacem i derką stole. Ważne jest nadanie malcowi odpowiedniej pozycji i utrzymanie go w niej do momentu pobudzenia sfery stymulacji. Pamiętajmy o tym, aby ćwiczeniom nie towarzyszyło uczucie bólu, ponieważ może ono zagłuszyć przesyłaną do mózgu informację o pożądanej reakcji ruchowej. Największe znaczenie mają tu odruchy naprzemiennego pełzania, a także obrotu wokół własnej osi.

Z rehabilitacji należy zrezygnować, kiedy smyk cierpi z powodu gorączki, padaczki, nowotworów oraz stanów zapalnych. Problemy tego mogą wywołać nietolerancję dla niektórych pozycji.

 

Na zakończenie – metoda Vojty jest dla malca bardzo dużym wysiłkiem. Ułatwmy mu ją poprzez wsparcie, miłość i poczucie bezpieczeństwa.