Pisanie to jedna z podstawowych umiejętności, jakie opanować powinien każdy z nas. Korzystamy z niej niemal codziennie, dlatego warto, żeby przelane na papier słowa prezentowały się czytelnie i estetycznie. Jakość pisma kształtowana jest już w okresie dziecięcym i zależ od kilku czynników.

 

W dłoni siła

Pierwszym z nich jest właściwy uchwyt. Narzędzie pisarskie ulokować należy pomiędzy palcem wskazującym a kciukiem. Oparcie natomiast stanowić powinien palec środkowy. Ważna jest też odległość od początku przyrządu da miejsca uchwytu. Jeżeli wyniesie ona mniej niż 2-2.5 cm, trzymanie będzie znacznie trudniejsze, kciuk zasłoni pole widzenia, a długopis czy flamaster zabrudzi dziecku palce.

 

O właściwym siedzeniu

Nie można zapomnieć o odpowiedniej pozycji przy biurku czy szkolnej ławie. Wysokość krzesła powinna umożliwiać oparcie stóp o podłogę (przy kącie 90° w kolanach). Stolik z kolei należy dobrać tak, żeby smyk mógł „ułożyć” na nim łokcie bez konieczności męczącego unoszenia barków. Zapewni to stabilność i równowagę.

Pamiętajmy, aby nie usadzać leworęcznego malca po prawicy smyka praworęcznego, ponieważ będą sobie nawzajem przeszkadzać.

 

W obliczu nadruchliwości

Podobnie jest z uczniami zmagającymi się nadpobudliwością ruchową, ponieważ nadruchliwość będzie się sumować. W ich przypadku należy również zadbać o bodźce ułatwiające koncentrację. Mogą być to poprzedzająca pisanie gimnastyka czy wyposażenie krzesła w krążek sensoryczny. Tego typu nakładki regulują napięcie mięśni i dostarczają niezbędne wrażenia.

 

Ach, ten zeszyt

Istotną kwestią jest także odpowiednie ułożenie zeszytu/notatnika. Błędy skutkują nadmiernym zgięciem nadgarstka, co zwiększa napięcie i redukuje poziom mobilności. Uwzględnić należy tu „ręczność” dziecka.

 

Zwrócenie uwagi na tych kilka prostych wskazówek, na pewno wesprze nauką przejrzystego pisania.