Obszar ustno-twarzowy jest niezwykle ważny dla naszego prawidłowego funkcjonowania. Wykonywane w jego obrębie odruchy są podstawą aktywności pokarmowych, percepcji wzrokowo-słuchowej oraz wyrażania emocji. Z jego pomocą komunikujemy się i aktywizujemy niektóre mechanizmy obronne.

 

Powaga sytuacji

Dezintegracja wspomnianych odruchów może wiązać się z bardzo poważnymi konsekwencjami. Upośledzenia blokujące prawidłową pracę twarzy i czaszki wywołują bowiem m.in. problemy z artykulacją, rozwojem mowy oraz jedzeniem. Możemy wtedy mówić o odruchach:

• niedojrzałych (opóźnienia rozwojowe),
• nadaktywnych (np. nadmierne napięcie mięśniowe),
• niewłaściwie funkcjonujących (np. osłabienie neuro-motoryczne)
• patologicznych (wywołane uszkodzeniami mózgu/układu nerwowego).

 

Kompleksowe działanie

Najskuteczniejszą receptę na powyższe dolegliwości stanowi terapia ustno-twarzowa, ukierunkowana na integrację odruchów i regulację odpowiednich napięć mięśniowych. Jest ona szczególnie użyteczna dla osób zmagających się z autyzmem, porażeniem mózgowym, opóźnieniami rozwojowymi, zaburzeniami mowy i IS, a także nadpobudliwością psychoruchową. Rezultaty przynosi również w przypadku walki z fobiami i kłopotami w nauce.

 

Integracja odruchów ustno-twarzowych może być ciekawym uzupełnieniem terapii logopedycznej. Z powodzeniem stosują się ją nie tylko przy pracy z dziećmi, ale również z dorosłymi. Jej zasadniczym elementem jest stymulacja (poprzez masaż) odpowiednich punktów na twarzy, szyi, karku i klatce piersiowej pacjenta.