Gram w Zespole Aspergera
„Tomek gra w piłkę, Ola jest w drużynie siatkówki, Michał tańczy w zespole ludowym a ja – w Zespole Aspergera.” Czy oprócz ZA nasze dziecko może należeć jeszcze do jakieś innej „dyscypliny”?
Zespół Aspergera to całościowe zaburzenia rozwoju będące spektrum autyzmu, często nazywany również autyzmem wysoko funkcjonującym. Zaburzenie umiejętności w kontaktach społecznych, trudności w akceptowaniu zmian, brak elastyczności w myśleniu, obsesyjne zainteresowania oraz często towarzyszące problemy w zakresie integracji sensorycznej bardzo utrudniają dziecku odnalezienie dyscypliny sportowej, która da mu satysfakcję i radość.
Gry zespołowe to może być pomysł na budowanie relacji społecznych, ale może być też wielkim wyzwaniem. Niestety trzeba podporządkować się regułom, co u dzieci z ZA nie zawsze do zaakceptowania. Posiadają własną logikę a jeśli już dojdzie do wyjątków odstępowania od regulaminu, dziecko pogubi się zupełnie. Dochodzi również do kontaktu fizycznego z innymi zawodnikami – dzieci z nadwrażliwością dotykową lub z nadpobudliwością mogą źle to znosić.
Na sport w tym przypadku trzeba spojrzeć szeroko:czy może dojść do kontuzji, czy towarzyszy temu hałas, czy potrzebujemy specjalnego stroju, sprzętu, czy jest odpowiednie napięcie mięśniowe, czy występują lęki, fobie. Dzieci często mają zaburzoną gospodarkę hormonalną i bardzo mocno się pocą, co może dla nich i innych być kłopotliwe i nieprzyjemne. Noszenie kasku, ochraniaczy, padający śnieg, krzyki z trybun, sznurowane buty mogą być największym wrogiem.
Wybór dyscypliny jest bardzo indywidualny w takim przypadku. Dla niektórych dzieci idealny będzie basen, dla innych szachy. Niezależnie od doboru aktywności pamiętajmy, że ważna jest nauka wygrywania i przegrywania, z kimś lub sami ze sobą. W przypadku dzieci z ZA może okazać się to kluczem to dalszych sukcesów.
Marta Kaczmarek
Terapeuta i Diagnosta Integracji Sensorycznej