Ostatnio pisaliśmy o metodzie rehabilitacji autorstwa Vaclava Vojta. Dziś zajmiemy się jej swoistą alternatywą o nazwie NDT-Bobath – ukierunkowanej na wspieranie kompleksowego rozwoju niemowląt, które z powodu choroby nie są w stanie „dogonić” rówieśników bez odpowiedniej stymulacji.

 

Nieco historii

NDT-Bobath powstała  w latach 40. XX wieku jako wynik pracy czeskiego małżeństwa neurofizjologów – Berta i Karel Bobath. Jej fundamenty opracowano na bazie dokładnej obserwacji i analizy maluchów zmagających się z porażeniem mózgowym. Bardzo istotne było zauważenie korelacji między sposobem poruszania chorego dziecka a jego dysfunkcjami rozwojowymi. Wynika to z silnego oddziaływania niesprawności ruchowej i problemów z czuciem własnego ciała.

 

Prawidłowe wzorce

Terapia Państwa Bobath ma za zadanie wyeliminowanie złych wzorców motorycznych i przygotowanie małego pacjenta do samodzielnego funkcjonowania. Można to osiągnąć za sprawą zindywidualizowanego zestawu ćwiczeń, który ustala wykwalifikowany fizjoterapeuta.

Stymulacji podlega praktycznie całe ciało malca. Istotne jest precyzyjne kierowanie jego ruchami (z których żaden nie może być przypadkowy), co pomoże w stabilizacji kończyn, zachowaniu pozycji i utrwaleniu prawidłowych nawyków.

Podczas ćwiczeń należy pamiętać również o stworzenie odpowiedniej atmosfery. Bez komfortu i poczucia bezpieczeństwa cała pracy zda się na nic. Podobnie będzie w sytuacji braku kontynuowania rehabilitacji w domu (np. w trakcie noszenia czy pielęgnacji), dlatego rodzice muszą być poddani odpowiedniemu szkoleniu.

 

Metoda NDT-Bobath przynosi najlepsze rezultaty w leczeniu porażenia mózgowego, niewłaściwego napięcia mięśniowego, asymetrii ułożenia, porażenia mózgowego czy w obliczy wcześniactwa.